Ach wat een gezeur toch die hele geloof-wetenschap discussie. Ik wou dat deze beker aan ons voorbijging. Met nostalgie denk ik terug aan die tijd voor mijn bekering tot het katholicisme. Aan die verlichte katholieke kringen waarin ik mij bevond, waarin de naam Teilhard de Chardin viel om alle verontruste katholieken uit die dagen weer opgelucht adem te laten halen. Teilhard was immers een jezuïet, die kon je best vertrouwen. Hij was weliswaar onleesbaar voor de meeste mensen, maar de paters van de parochie konden het best goed uitleggen en die vertrouwden hem ook. Het was al moeilijk genoeg in de kerk allemaal. De priester die plotseling met zijn gezicht naar het volk ging staan, de communie-uitreiking op de hand, de mis niet meer in het Latijn, maar in je moerstaal en nu ook nog die evolutie-theorie. Maar dankzij père
Teilhard, die man die met zijn handen in de aarde zat te wroeten en gods schepping herkende in de botjes die hij opgroef, dankzij hem (en Johannes XXIII natuurlijk) waaide er een frisse wind door de kerk en konden we blijven geloven.
Goeie oude tijd.
BeantwoordenVerwijderen